Menaxheri dhe vlerat e tij jane te lidhura shume ngushte me fatin e kompanise. Menaxheri eshte pergjegjes per rritjen, suksesin ose renien, per cilesine e deri per mbijetesen e kompanise. Menxheret drejtojne energjite, ambiciet, plogeshtine, rebelimin, bashkepunimin, dedikimin, aftesite, zgjuarsine, shpresat dhe friken e mijera e mijera njerezve. Menaxheret jo vetem reagojne me rrethanat por ata i krijojne ato me forcen e tyre te kombinimit te personalitetit dhe te insiatives se tyre. Motivimi individual dhe krijmi i kultures se kompanise jane ata qe krijojne jeten e kompanise. Menaxheret krijojne uren e lidhjes midis mendimeve dhe veprimeve. Ata krijojne ushqimin e perditshem me te cilin ushqehet nje kompani. Menaxheret jane rojet, perkthyesit dhe drejtuesit e forces se padukshme te kompanise.

Agjentet – zoterojne fizikisht produktet mirpo nuk jane zoter te tyre, nuk mbajerezerva te gjera dhe nuk sigurojne kreditim. Ndihmojne per te regulluar livrimin, apokreditimin,pjese te sherbimeve. ndahen ne:

1. brokerat – jane ndermjetes, agjente qe marin nje komision per venien nekontakt te shitesve me bleresit dhe ndihmon ne negociatat kotraktuale. 
2. tregtari me komision – eshte nje ndermjetes agjent, I ngjajshem me brokerin.Ndryshe nga brokeri , tregtari me komision I jepen disa fuqi te caktuara nga ana eshitesve psh fuqia e permisimit te cmimit. 
3. ndermarjet e ankanditt – jane ndermjetes, agjente qe realizojne sherbime mevlere ne blerjen dhe shitjen e bagetive, duhanit, veprat e artit, pajisjet mekanike teperdorura. 
4. agjentet e prodhuesit (perfaqesuesit e prodhuesit) – jane ndermjetes te pavarurqe jane te specializuar ne shitje dhe jane te disponueshem per prodhuesit qe nukdheshirojne te realizojne vete veprimtarite e shitjes. 

Një fakt shumë interesant është se agjentët tregtarë edhe pse gjithnjë janë të fokusuar në tregti, ata paguhen më pak se menaxherët.

Në luginat e lumenjëve Hoang-Ho dhe Jance-Kjang jetonin kinezët. Në kohën e dinastisë Cin u ndërtua muri kinez që ishte i gjatë 3500 km, i lartë 10 m dhe i gjërë 8 m. Në anën tjetër indianët ishin banorët e parë që shtriheshin në luginat e lumenjëve Ind dhe Gang. Ndërsa fiset më të njohura davidët de arianët. Në Indi kryesisht kultivohej gruri, elbi etj. Në krye të shtetit indian ishte mbreti Raxha. Ndërsa popullsia ndahej në shtresa.
Shteti persian është bashkuar në vitin 558 para Krishtit. Në kohën e Kirit II. Persia kulmin e fuqisë e arriti në kohën e Darit ndërsa monedha e prerë u quajt "Darike".

Vendet e lindjes kanë marrë emrin sepse shtriheshin në drejtim të lindjes së diellit. Popujt e lindjes shtriheshin kryesisht në luginat e lumenjëve për shkak se ishin kushtet më të mira për bujqësi. Egjipti shtrihet në luginën e lumit Nil. Popullsia e Egjiptit ishte e ndarë në njerëz të lirë dhe skllevër. Klasa e lartë ishin skllavopronarët ndërsa klasa e ulët ishin skllevërit. Në Egjipt ekzistonin rreth 40 shtete të vogla me kryeqytet Memfisin, ndërsa më vonë kryeqytet i saj ishte Teba. Sundimtarët e Egjiptit quheshin faraonë, ndërsa varrezat e tyre quheshin piramida.
Shteti i Mesopotamisë ishte i popullarizuar me sumerë. Nga mbretërit më të njohur ishte Hamurabi i cili hartoi disa kode dhe të gjithë duhej zbatuar ligjet e tij.

Bujqësia është paraqitur rreth 9000 vite para Krishtit. Në fillim me bujqësi merreshin gratë dhe filluan ta mbillnin grurin, elbin etj. Në fillim kafshët paraqisnin rrezik për njerëzit mirëpo më vonë filloi zbutja e tyre dhe qeni ishte ndër kafshët e para që e kishin zbutur. Pas zbulimit të zjarrit u zbuluan edhe metalet.
Kjo kohë quhet koha e metaleve:
Koha e bakrit
Koha e bronzit
Koha e hekurit
Në lashtësi njerëzit kanë besuar në fuqi mbinatyrore dhe besonin në shumë zotëra. Njerëzit besonin edhe në kafshë (totemizëm).

Me kalimin e kohës njerëzit filluan të mendojnë për të punuar vegla të punës. Gjatë asaj kohe kryesisht e përdorën gurin dhe në fillim të papërpunuar ndërsa më vonë të përpunuar.
Koha e gurit ndahet në dy kohë kryesore:
Koha e vjetër e gurit (paleoliti)
Koha e re e gurit (neoliti)
Nga guri kanë punuar vegla pune dhe armë lufte.

Mendohet se njerëzit e parë (paraardhësit) e njeriut të sotëm kanë jetuar para 3-4 milion vjet më parë. Njerëzit e parë nga pamja kanë ndryshuar nga ata të sotmit. Mënyra e jetesës të njerëzve të parë ishte shumë primitive dhe ata jetonin kryesisht në vende të ngrohta. Njerëzit e parë jetonin në grupe 20 deri 25 vetë që ndryshe quheshin tufa apo kope.

Fjala identitet rrjedhë nga gjuha latine dhe në gjuhën shqipe do të thotë ngjajshmëri, diçka e njejtë, e njëllojtë etj. Në fjalorin e gjuhës shqipe së sotme fjala identitet shpjegohet si të qenit i veçantë nga të tjerët dhe i njejtë vetëm me vetëveten, në disa veçori e tipare që shërbejnë për tu njohur si i tillë. Identiteti nënkupton veçantinë e pamjeve, vetive ose karakteristikave të personave individualë ose edhe të grupeve të njerëzve që jetojnë së bashku. Këto pamje, veçori e tipare paraqesin identitete atëherë kur janë të qëndrueshme me kohë. Identiteti personal nënkupton të kuptuarit e qartë të asaj se kush jam unë dhe kush është tjetri, d.m.th. që është ajo që më bën të veçantë si person dhe të më dallojë nga të tjerët. Kuptimi kryesor i identitetit pra është ngjajshmëria në vetëveten dhe dallimi me të tjerët. Fakti se çdo njeri është personalitet i veçantë do të thotë se çdo njeri e ka identitetin e vetë. Krahas tipareve dhe veçorive personale identiteti personal krijohet dhe zhvillohet me anë të lidhjeve dhe të ndërveprimeve të të tjerëve.