Komentet përdoren që programi të jetë i kuptueshëm, qoftë edhe pas një kohe më të gjatë apo edhe nga shfrytëzuesit e tjerë. Ndërsa zbrazësirat përdoren që të rritet dukshmëria e programit, përkatësisht coptimi i programit të bëhet në pjesë, që paraqesin tërësi të veçanta.

Operatori i kushtëzuar është operator i veçantë dypjesësh ?:, dhe përdoret për llogaritje të kushtëzuar.
Ai mund të duket kështu: y = k ? a : b

Forma prefikse: ++v ose --v 
Forma postfikse: v++ ose v-- 
Te verzioni me prefiks, vlera e variablës v rritet (ose zvogëlohet) dhe pastaj përdoret. 
Kurse te verzioni me postfiks, vlera e variablës v përdoret dhe pastaj rritet (ose zvogëlohet).

Operatorët logjikë që përdoren në gjuhën C++ janë:
&&  (konjuksioni)
|  | (disjunksioni)
!     (negacioni)

Operatorë relacionalë që përdoren në gjuhën C++ janë: <, <=, ==, >, >=, !=

Operatori i shoqërimit është = (barazimi). Ndërsa operatorë aritmetikorë janë: +, -, *, /, %

Ka operatorë të ndryshëm, por më kryesorët janë:

• Operatori i shoqërimit
• Operatorët aritmetikorë
• Operatorët relacionalë
• Operatorët logjikë

Pointerët janë variabla, dmth. adresat e hapësirës memoruese mund të ruhen duke shkrytëzuar variablat treguese

Gjatë deklarimit, varibalat mund edhe të inicializohen, përkatësisht tu ndahet vlera. Vlera ndahet duke përdorur shenjën e barazimit.
Shembull: int i=5;

Edhe matrica inicializohet si variabla. Më poshtë do të deklarohet një matricë me 4 rreshta e 3 kolona.
Shembull: int K[4] [3]={{7, 4, 1},
                                   {2, 5, 8},
                                   {3, 6, 2},
                                   {8, 1, 3}};

Çdo variabël, para se të shfrytëozhet, duhet të deklarohet tipi i saj.
Shembull: int a;, short int shkollas;

Janë vlera fikse, përkatësisht vlera të cilat brenda programit nuk ndryshohen, pra kështu i deklarohen kompjuterit si konstante.

Gjatë llogaritjeve të ndryshme, të dhënat që fitohen ruhen në hapësirë memoruese të kompjuterit e lokacionet memoruese paraqesin variabla.

Identifikatorët formohen si kombinim i shkronjave, numrave dhe nënviza. Simboli i parë në identifikatorë mund të jetë shkronjë ose nënvizë.
Shembull: shkolla, largesia_mes_rreshtave.

Në gjuhën C++ janë dy vlera logjike, true (e vërtetë) dhe false (e pavërtetë) dhe shkruhen vetëm me shkornja të vogla.

Stringu i cili nuk përmban asnjë karakter quhet string i zbrazët dhe përcaktohet me dy thonjëza tëshkruara njëra pas tjetrës, kështu: "".

Vargjet e simboleve të ndryshme, pra tekstet e çfarëdoshme të shkruara brenda thonjëzave, quhen stringje.
Shembull: "Shkolla-S", "y*3=6".

Të dhënat tekstuale, që përmbajnë shkronja, shifra numërike ose simbole të tjera, në kompjuter ruhen si të dhëna të tipit karakter, duke u deklaruar si të dhëna të tipit char, unsigned char, signed char.

Numrat dhjetorë mund të shkruhen si numra me pikë fikse dhe si numra me pikë të lëvizshme.

Të dhënat e tipeve float dhe double u përkasin numrave të dhjetorë.

Tipet e të dhënave, te të cilët paraqitet shkurtesa int, u përkasin numrave të plotë.